Gavs hazretlerini ziyarete gitmiştik. Tövbe ettikten sonra bize sohbet etti, "Bizim bu doğu taraflarındaki bazı meşâyihin müridleri, şeyhlerini bırakıp Şah-ı Hazne'ye [kuddise sırruhû] intisap ediyorlardı" dedi. "Müridleri elinden giden o meşâyihler bu yüzden Şah-ı Hazne'ye kızıyorlardı. Niye kızıyorlardı? Dünya menfaatleri azaldığı için kızıyorlardı. Yoksa eğer hakikaten dava birse Şah-ı Hazne'ye dua etmeleri lazımdı. Çünkü ümmete sahiplik yapıyor. Allah [celle celâluhû] bizi muhafaza etsin. Gaye Hz. Muhammed'in ümmetinin menfaati olmalı. Nefis işin içine girmemeli.
Her kim ki Şah-ı Hazne'nin [kuddise sırruhû] kapısına gelir de fayda görmezse kıyamet günü ondan davacıyım. Demek ki şeyhi Şah-ı Hazne değildi, başka bir şeyhe gitsin. Eğer fayda görürse devam ederse eder. Fakat fayda görmediyse demek ki şeyhi Şah-ı Hazne değildir, o kendine başka bir şeyh arasın."